Paxaros

Hay un autor norteamericano que dixo algo así como “un escritor é a un crítico literario como un paxaro a un ornitólogo”.

Imaxina, seguindo a ironía de Cortázar, que un paxaro tivese que explicar como voa. Complicado, inútil e absurdo. O escritor é escritor porque voa. Non o pensa demasiado, déixase levar, quere ser libre, quere decidir e mandar no seu destino, na súa obra.

Apréndese a escribir escribindo, lendo e vivindo como escritores e escritoras. Como os paxaros. Sen atender as voces que critican ou invalidan. Como paxaros.

Entón, que é o que podes encontrar de novo nos meus cursos? Continuando coa metáfora, podes encontrar outros paxaros que voan de xeito distinto ao teu, podes encontrar algunhas técnicas que che permitan chegar antes ao teu obxectivo ou resolver dúbidas ou formular cuestións,  e encontrarasme a min, que dispoño dunha experiencia de anos, tanto escribindo como ensinando e estudando literatura, e que coordino os cursos, ocupándome de manter un ambiente de creación e traballo respectuoso  en cada grupo.

Os paxaros teñen épocas: ás veces gústalles voar xuntos e outras veces voan en solitario. Todo está ben.